Op de middelbare school krijgt Robert van zijn tekenleraar te horen dat hij ‘gouden handjes’ heeft, waarop hij besluit om filosofie te gaan studeren. Want de mens is dan wel rationeel, zoals hem bij de colleges wordt geleerd, maar daarom nog niet altijd verstandig. Tijdens zijn studie oefent hij zich met bemoedigende instemming van zijn jaargenoten in karikaturale impressies van docenten en medestudenten, daarbij geïnspireerd door het werk van meesterkarikaturisten Jan op de Beeck en Sebastian Krüger. Na een aantal uitnodigingen om bij verschillende evenementen zijn kunnen te laten zien, krijgt Robert de smaak te pakken en hij besluit als karikaturist voor zichzelf te beginnen. Nog steeds vormen het overdrijven van gelaatstrekken en de reacties daarop voor hem een schijnbaar onuitputtelijke bron van voldoening. |
